บทที่ 76 16 ภาวนา

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา...

ครืด ครืด ครืด (สายเข้า:ช้างพลาย)

“ว่าไง”

(เดี๋ยวเย็นนี้เราไปกินข้าวนอกบ้านกันนะแม่) เสียงทุ้มเอ่ยอย่างมีความสุข ฉันรู้ว่าวันนี้วันอะไรเพราะฉันจำเรื่องราวของเขามาตลอด

“ไปทำไม ขี้เกียจเดิน เหนื่อย” พูดใส่อารมณ์นิด ๆ แสร้งทำเหมือนไม่สนใจ

(แม่เหนื่อยพ่อไม่ไปก็ได้ งั้นเย็นนี้เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ